CAM KENARI YALNIZLIĞI

2012-11-28 00:36:00
CAM KENARI YALNIZLIĞI |  görsel 1

 

Ne kadar yazssam boş,kendimi dizginleyemiyorum.İyisi mi gidip birini öldüreyim dedim.Önüme gelen ilk adamı veya kadını.Ne bileyim ben,birini öldüreyim işte.Boğazını keserim belki,belki boynunu kırıp hızımı alamayıp birde testereyle lime lime ederim.Yine de dinmez kinim,öfkem,nefretim.Yaşadığım onca yıl gözlerimin önünden birkaç dakikada geçti sanki.Birini öldürme fikri tekrar esir aldı beni.Yola çıktım nihayet.Elimde bir makas.Issız ve karanlık sokaklarda yürürken gerilim müzikleri eşlik etmiyor arkamdan.Ama ben sanki rüzgarlı bir havada üzerimde ki deri pardesüyü sağa sola savurur gibi havalıyım sokak lambalarının asfalta yansıttığı ben’de ki halkime bakılırsa.Polislerden korkmuyor içimde ki delikanlı,ama yüzümde ki ergen çocuk…
Omzuma dokunuyor kadının biri,öfkeyle dönüyorum arkama sonra bir makas alıyor.Hoşuma da gidiyor hani.Ablana gel diyor kıvırtarak hem kalçasını hem kelimelerini.
Gidiyorum…
İçinde bulunduğum zaman için gidecek tek yer ‘’abla’’mın yanı.Kırmızı bir eve giriyoruz.Ardımızda bıyıklarını okşayan adamların meraklı bakışlarını ve porno film senaryosu yazan beyinciklerini bırakarak.
-Soyun sen anam geliyorum ben diyor kart bir ses.
Ben ablamı istiyorum diyemiyorum,dedirtmiyorlar.Çıt çıkmıyor evde,sadece sevişen kadınların inlemeleri yankılanıyor duvarlarda.Onların da devlet meselelerine değindiklerine şahit oluyorum evin salon kısmında toplanmış müşteri beklerken.Enflasyon oranlarından veya cari açıktan bahsetmeseler de kendi çapında devlet ve birey arasında ki kopuk ilişkiden şikayet ediyorlardı.Büyük holden geçip mor duvarlı,pembe çarşaflı,kırmızı renkli loş odaya girmem gerektiğini söyleyen ablalar oldu.Odaya girip şöyle bir göz attıktan sonra yatağın ayak tarafına hafifçe oturuyordum ki ‘’abla’’m girdi içeri.Azarladı beni soyunmadığım için.Tuttum kolundan çektim kendime doğru,yanıma oturttum.
-İki muhabbet edelim gidicem ben.
-Olum burası kıraathane mi işimizi görelim,paramı ver s…git,dedi.
Yüzümde beliren gülümseme onu tedirgin etmiş olmalı ki sivil olup olmadığımı sordu birden kibarlaşan haliyle.Verdiğim cevap tatmin etmedi,dışarı attırdı beni pezevenklerine.Kapının dışından bir yandan dengemi sağlamaya çalışırken,diğer yandan –o kadar abla dedik,hürmet ettik,bu muydu lan karşılığı diye kulaklarını çınlattım.Etrafta ki abiler alaylı alaylı güldüler.Abla dediğime ya da sarhoş olmadığım halde yaptığım deliliğe.
Gece aydınlığa karışıyordu ağır ağır.Güneş tekrar dönüyordu yüzünü gerektiği yere.Gökyüzü siyahtan maviye kayıyordu.Yıldızlar hakimiyetini güneşin sıcak ellerine teslim ediyordu,mahzun beter.Gece gündüze devrederken nöbetini,elimi kana bulayamadım yine.Öldüremedim ne kendimi ne de başkasını.Bitti dediğim anda başladı yine hayat.Meğer özlemek te varmış cam kenarı yalnızlıklarını..

H.B.

358
0
0
Yorum Yaz