EZAN İLE SALA ARASI

2013-08-20 14:34:00

                      

 

Ben eve dönerim ay kararır,güneş döner yüzünü sabaha.

Ben eve dönerim kabuslar iner tiyatro perdesi misali göz kapaklarımın ardına.

Ben eve dönerim hiçbirşey değişmez,değiştirmez yaradan.Dam akar,kova koyarım.Dam akar,tahta zemin gıcırdar,sinirim bozulur.Sokakta köpek havlar,sokak lambaları yanıp söner devlet tasarruf ettiği için değil tabi.Polis hırsızı kovalar,izi kaybolur hırsızın.Parmak izi yoktur anıların,kriminal çözemez,çılgın bir polisiye romanını andırmaz yaşananlar.Ben eve dönerim,can yücel karşılar karşı koridorda sararmış bıyıklarıyla.Necip fazıl dertli dertli çeker sigarasını ciğerlerine salonun cama bakan duvarında.Dokuz ay geçer ana rahminden çıkar bir bebek adı yoktur daha.Soyadının ardına bebek koyarlar,babasına haber verirler cinsiyetini.Ardından bir sela duyulur şehrin semalarında,cenaze işlerinden görevliler gelir,adam yıkanır toprak atılır üstüne.Ben yorganımı çekerim üstüme gözlerim kapanır.Yıllar önce soyadımın ardına bebek koydular,yarın sabah ruhuma fatiha..

H.B.

127
0
0
Yorum Yaz